Przejdź do głównej zawartości

D O M I N I K A









 

Komentarze

  1. Nie będziemy nigdy razem
    Wiedzieliśmy o tym od początku
    Choć zachłannie wdychaliśmy
    Siebie pośród
    Skrawków słów i zdań
    Zamrożonych gestów i spojrzeń
    Teraz jest już za późno
    Nie można tego cofnąć
    Czy pozwolisz mi znów umrzeć?

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

O D C H O D Z Ę

 ...pomimo końca, ciesze się,  że mieliśmy swój początek... 

M A G D A

 Ludzie sypiają ze sobą, nic ekscytującego. Zdjąć przed kimś ubrania i położyć się na kimś, pod kimś lub obok kogoś to żaden wyczyn, żadna przygoda.  Przygoda następuje później, jeśli zdejmiesz przed kimś skórę i mięśnie i ktoś zobaczy twój słaby punkt żarzącą się w środku mata lampkę, latareczkę na wysokości splotu słonecznego, kryptonit - weźmie go w palce, ostrożnie, jak perłę, i zrobi z nim coś głupiego, włoży do ust, połknie, podrzuci do góry, zgubi.  I potem, dużo później zostaniesz sam, z dziurą jak po kuli, i możesz wlać w ta dziurę dużo, bardzo dużo, mnóstwo cudzych ciał, substancji i głosów, ale nie wypełnisz, nie zamkniesz, nie zabetonujesz  Jakub Żulczyk    

LANZAROTE

"A ja myślę, że nic nie może przynieść więcej spokoju niz wyjazd gdzieś, gdzie człowiek nie jest osiągalny przez telefon i gdzie nie ma żadnych ludzi, których się zna"  Astrid Lingren Lanzarote - nieoczywiste miejsce. Piękne, zaskakujące i pełne ciepłych kolorów. Tak jak bardzo kocham drzewa, tak samo bardzo zakochałam się tam w ziemi, w jej kolorach, bryłach i zapachach.